X
تبلیغات
گالری عکس لاهیجان و گیلان - واژه نامه گیلان
























گالری عکس لاهیجان و گیلان

آشنایی با گیلان زمین

تو مطلب قبلی با گیاه کنف آشنا شدین. تو این قسمت صنایع دستی ساخته شده با الیاف این گیاه که توسط کارآفرینان لاهیجانی ساخته شده رو ببینید:

پیشنهاد می کنم ادامه مطلب رو حتما ببینید...


ادامه مطلب
نوشته شده در شنبه 24 اردیبهشت1390ساعت 20:26 توسط علی حسن نژاد| |

۱_ کراچی گیری
کراچی به زن کارگری گفته میشود که در انجام کار نشا و وجین اول و دوم به زن صاحبکار کمک نماید. کراچی کارها اغلب زنان خوش نشین و کم زمین می باشند. مزد یک کارگر زن کشاورز ۹ قوطی برنج ( هر قوطی ۳۳ کیلو) به اضافهء مقداری جنس است شامل : سیر ، پیاز، مرغ، اردک، و لباس کار به عنوان انعام. صاحبان زمین برای این که هنگام کشت از کار عقب نمانند زنان کارگر را در پاییز انتخاب کرده و با آنان قرارداد می بندند. به این کار کراچی گیری میگویند.
کراچی کار طبق قرارداد از اول روز نشا ( ۴۵ روز از بهار گذشته) تا پایان وجین دوم ( اواخر خرداد) وظیفه دارد در شالی زار حاضر باشد و در کارها یاور صاحبکار باشد.

۲_ بیجار کار آدم گیری
دهقانانی که صاحب چند هکتار زمین هستند و خود به تنهایی قادر به آبادکردن آن نیستند کارگر مزدبگیر استخدام می کنند که در اصطلاح محلی به نام “بیجارکارآدم” “برزیگر” ” کورد” خلخالی” نوغاندار” و غیره معروف هستند. ضرب المثل گیلکی: تی آدم نییم ( کارگر و مزدور تو نیستم) اشاره به این موضوع دارد. در سالهای اخیر به دلیل استفاده از وسایل ماشینی و گرانی مزد کارگران کشاورزی ، استفاه از نیروی آن تقلیل یافته است.
اغلب کارگران کشاورزی از استان های همجوار گیلان یعنی اردبیل ، قزوین و زنجان به این استان می آیند. بر حسب قرارداد ،کار کشاورزی معمولا از ۱۵ اسفند ماه شروع شده و تا پایان نشا ( اوایل خرداد) ادامه می یابد.
کارگران مزد بگیر طبق عرف محل به غیر از مزد تعیین شده ف دو دست لباس دریافت می دارند و نیز مقداری جنس شامل برنج و حبوبات و…. توماناکون به عنوان انعام از صاحب کار دریافت می کنند.

3_ یاوری
یکی از سنتهای نیک مردمی در روستاهای گیلان یاوری است. یاوری در کشت برنج به این صورت است که چند خانوار طبق قول و قراردادی که با یکدیگر می گذارند ، در کارهای مربوط به کشت به کمک هم میشتابند. اگر یاوری در کارهای کرت بندی ، شخم و هموار کردن که مربوط به مردان است صورت گیرد، “مردانه یاور” و اگر یاوری در وجین اول و دوم که مربوط به زنان است باشد “زنانه یاور” نام دارد.
گاهی که کار کشت خانوادگی بنا به دلایل مختلف عقب می افتد، چند خانواده دور هم جمع شده و به او کمک میکنند تا عقب افتادگی وی را جبران نمایند.
یاوری به اشکال مختلف در کار دروی برنج ، صیادی، ساختمان سازی، نوغان داری وجود داردو نقش آن در زندگی روستائیان بسیار پراهمیت است که شرح تمامی آنها در مجال این مختصر نمی گنجد.

4_ روخونه کول فتاشی
حاشیه رودخانه ها در طول سال معمولا پر از شاخه های زاید درختان ، انبوه خار و گیاهان هرز دیگر میشود. شالی کاران قبل از لایروبی رودخانه ها ، گیاهان دو طرف ان را با داس صاف و تمیز کرده و شاخ و برگ درختان و خارهای زدوده شده را جمع آوری کرده و با “دوخال چو” ( چوب دوشاخه) در یک جا جمع کرده و آتش می زنند، سپس به لایروبی رودخانه ها می پردازند.
با این عمل رفت و آمد در ساحل دو سوی رودخانه ها به سهولت انجام می گیرد.

نوشته شده در جمعه 23 اردیبهشت1390ساعت 17:10 توسط علی حسن نژاد| |

توضیح مختصری در خصوص معرفی مکان : این پل در دهکده تجن گوکه از توابع لاهیجان قرار دارد و دارای دو چشمه با طاق جناقی است. در پایه های میانی و جانبی پل اتاقک های کوچکی برای بیتوته ی کاروانیان احداث شده بود. طول پل ۶۰ متر و عرض آن ۲۵/۴ و ارتفاع کلی آن بیش از ۵/۷ متر است.مصالح به کار رفته در این پل آجر ، سنگ و ملات ساروج است. این پل در زمان قاجاریه ساخته شده است.

منبع درج شده روی عکس

نوشته شده در جمعه 2 اردیبهشت1390ساعت 16:48 توسط علی حسن نژاد| |

خلشکوه

خلشکوه
استخر طبیعی خولشکوه
سندی دلالت برمالکیت بخشی از زمین های خولشکوه برای اهالی خرمکوه
دریاچه ی خلشکوه از نمای شمالی

خلشکوهKhalash Kuh:طول جغرافیایی36.736683عرض جغرافیایی49.871172 ارتفاع (از سطح دریا)1962متر.در قسمت شمالی روستای خرمکوه و روستای کلیشم قرار دارد.روستای خرمکوه در بخش عمارلوشهرستان رودبار می باشد.زمین‌ها و علف زارهای این ناحیه از زمان‌های گذشته متعلق به اهالی روستای خرمکوه و روستای کلیشم بوده است. در این ناحیه استخر(سَل) طبیعی و چشمه قل قله وجود دارد که از منابع خدا دادی و شگفت آور می‌باشد.این استخر در مساحتی به بزرگی 15 کیلومتر در بلندای کوه دور نمای بی نظیری دارد. کسانی که بار اول به خلشکوه می‌آیند از وجود این استخر در این مکان مرتفع ابراز شگفتی می‌کنند.آب چشمه‌ها و رودها از این ناحیه به طرف خرمکوه سرازیر می‌شود. مسیر مسافرت به خلشکوه از جاده جیرنده -خرمکوه-خلشکوه می باشد

منبع ویکی پدیا.

نوشته شده در پنجشنبه 26 اسفند1389ساعت 18:57 توسط علی حسن نژاد| |

تلنبار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرونده:Talanbar.jpg
 
 
تصویری از یک تلنبار نوین از جنس فرآورده های بتنی با پوشش سقفی حلبی در روستای خلیفه محله رودسر

تلنبار ( گویش گیلکی شرق گیلان: تـُلمبار ) سازه ای است برای پرورش کرم ابریشم که نوغانداران شمالی با بهره گیری از تنه و شاخه‌های درختان جنگلی در کنار محوطه توتستان ها، ساخت آن را می کنند.

مشخصات سازه

تلنبار محل ویژه ای به مساحت تقریبی ده تا سی متر مربع که قسمتی تا تمامی کار پرورش و نگه داری کرم ابریشم ( گویش گیلکی: نوغان ) در ارتفاع حدوداً 5/1 تا 5/2 متری از زمین به سامان می رسد.

برای ساخت تلنبار درگذشته، تماماً از جنس چوب درختان جنگلی با پوشش سقف گالی مورد استفاده قرار می گرفته، اما امروزه با توجه به پیشرفت صنعت ساختمان سازی، جنس فرآورده‌های بتنی با پوشش سقفی حلبی جایگزین بافت قدیمی شده است.

 منابع

  • هزار توی معماری بومی گیلان زمین/ خانی خلیفه محله، داوود
نوشته شده در جمعه 29 بهمن1389ساعت 20:2 توسط علی حسن نژاد| |

کندوج نامی که شنیدنش خیلی ها رو به روزهای نه چندان دور گذشته می بره. روزهای خاطره. روزهای ...
کندوج یکی از سازه هایی هست که تو شمال کشور داره کم کم محو می شه مثل همه چیزهایی که تو این دوران ماشینی از یاد همه رفته... 
 
کندوج
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
 
نمایی از یک کندوج قدیمی گالی پوش در گیلان

کَندوج، واژه‌ای است گیلکی که با نام‌های دیگر محلی کوندوج، کوندیج، کوروج، کوتی و کوتامدر نقاط مختلف گیلان و غرب مازندران از آن نام برده می‌شود و سازه‌ای است که شالیکاران شمالی از آن برای نگه داری و انبار کردن ساقه‌های شالی مورد استفاده می‌کنند.

عکسی از یک کندوج شیروانی در روستای خلیفه محله رودسر - زمستان ۱۳۸۶ خورشیدی

سکوی چهارگوش کندوج، مربعی شکل و به طول و عرض ۳ تا ۵/۴ متر، به ارتفاع ۵/۱ متر فقط از یک سو باریکه راهی برای ورود دارد. پهنای این سکو نسبتأ زیاد است و از چهار گوشه آن، چهار ستون مخروطی به ارتفاع ۵/۲ متر بالا می‌رود. بر روی این ستون‌ها که از گل خام و رسی است، چهار قطعه از تنه درخت که به صورت منشور بسیار قطور تراش داده شده، کار گذاشته می‌شود و واشان‌های قطور چهار سویه ساختمان بر روی این منشورها استوار گردیده، بر روی آنها چوب‌های قطور میخ می‌کنند تا خوشه‌ها را بتوانند روی آنها انبار نمایند. بام این بنا هم که از گیاه مخصوصی به نام لی پوشیده شده به شکل منشور کله قندی است. عمومأ پوشش سقف کندوج را کلوش ساقه برنج، گالی نوعی گیاه مردابی و به ندرت لت پوش، تخته تبر تراش خورده و نیز امروزه سقف کندوج را از شیروانی حلب می‌سازند. برای رفتن به بام فقط از نردبان استفاده می‌شود. از کف کندوج نیز برای دانه کردن خوشه‌ها بهره وری می‌شود. گفتنی است: در بالای بام پوشالی و مخروطی شکل کندوج، گمج (نوعی ظرف لعابی از جنس خاک رس) را وارونه می‌گذارند و به دین وسیله مانع ورود آب باران از انتهای سقف به داخل کندوج می‌شوند. از مهم‌ترین مزایای کندوج، بالاتر بودن آن از سطح زمین می‌باشد که باعث می‌گردد با آب باران یا طغیان رودخانه و رطوبت زمین به محصول برنج آسیبی وارد نسازد و باعث فاسد شدن برنج نگردد و از سوسس دیگر از نفوذ حیوانات موذی به خصوص موش به داخل انبار برنج پیشگیری می‌نماید. از ویژگی‌های بارز معماری بومی در ساخت کندوج این است که بنای آن را به گونه‌ای می‌سازند تا کندوج‌ها از پایین تا بالا و در میانه هواکشی جهت جریان هوا تعبیه می‌شود که سبب خشک نمودن برنج می‌گردد، بنا به تجربیات و شنیدارها اگر اگر شلتوک برنج در کندوج بماند، پخت و طعم جالبی خواهد داشت. گفتنی است برای کشیدن برنج به کندوج از چوب دو شاخه شبیه دوخالنگ یا چنگک که به شکل عدد هفت می‌باشد استفاده می‌شود که یک سرش وصل بر طناب است و سر دیگر را برنج دَرز فرو می‌کنند و از زمین به بالای کندوج می‌کشند.

منابع

  • تلخیصی از نامه فرهنگستان/ بهار ۱۳۸۰ - شماره ۱۷؛ نویسنده: کتابی، احمد
  • هزار توی معماری بومی گیلان زمین/ خانی خلیفه محله، داوود
نوشته شده در دوشنبه 20 دی1389ساعت 21:41 توسط علی حسن نژاد| |

کنف چیست؟

گیاهی بوته مانند و دارای ساقه های پوشیده از خار است منشأ اصلی آن نواحی مختلف آفریقا ذکر شده است از دانه آن روغن خوراکی استخراج و از الیاف آن محصولات مختلف منجله کاغذ گونی و چتائی و ... تهیه می شود.

کنف

در ادامه مطلب بیشتر در باره این گیاه توضیح داده میشه:


ادامه مطلب
نوشته شده در شنبه 20 شهریور1389ساعت 16:37 توسط علی حسن نژاد| |